ปัญหาชนเราหรือเราวิ่งชนปัญหา
ทุกคนล้วนแต่ต้องต้องพบกับปัญหาต่างๆมากมาย
แต่ปัญหาเหล่านั้นเกิดจากที่เราวิ่งชนมัน
หรือ ปัญหาวิ่งมาหาเราเอง อย่างแรก เราวิ่งชนปัญหา หมายถึง เรารู้ว่าทางข้างหน้าพบ
ปัญหาแน่นอน แต่ยังฝืนเดินต่อไป เปรียบเหมือน เราขับรถไปตามทางที่ขรุขระ เรารู้ว่า
ทางไม่เรียบ แต่ไม่อยากอ้อมให้เสียเวลา จนสุดท้ายเจอทางตันไปต่อไมได้ แต่บางคนยัง
ฉุกคิดได้ ยอมเสียเวลาเลี้ยวรถกลับทัน เหมือนชิวิตคนเรา เช่นคนติดยาเสพติด
ทีแรกเรารู้ว่ายาเสพติดอันตราย แต่คิดอยากลองเล่น แต่ทำไปทำมา ติดจริงๆ บางคน
ยังฉุกคิดทันว่า ยาเสพติดไม่ดีนะ เลิกดีกว่า เขายังมีโอกาสกลับเนื้อกลับตัว แต่บางคน
ถลำลึกไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายหมดอนาคตไปเพราะยาเสพติด ซึ่งหมายถึง
เราดำเนินชีวิตอย่างประมาทและขาดสติ
หรือ ปัญหาวิ่งมาหาเราเอง อย่างแรก เราวิ่งชนปัญหา หมายถึง เรารู้ว่าทางข้างหน้าพบ
ปัญหาแน่นอน แต่ยังฝืนเดินต่อไป เปรียบเหมือน เราขับรถไปตามทางที่ขรุขระ เรารู้ว่า
ทางไม่เรียบ แต่ไม่อยากอ้อมให้เสียเวลา จนสุดท้ายเจอทางตันไปต่อไมได้ แต่บางคนยัง
ฉุกคิดได้ ยอมเสียเวลาเลี้ยวรถกลับทัน เหมือนชิวิตคนเรา เช่นคนติดยาเสพติด
ทีแรกเรารู้ว่ายาเสพติดอันตราย แต่คิดอยากลองเล่น แต่ทำไปทำมา ติดจริงๆ บางคน
ยังฉุกคิดทันว่า ยาเสพติดไม่ดีนะ เลิกดีกว่า เขายังมีโอกาสกลับเนื้อกลับตัว แต่บางคน
ถลำลึกไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายหมดอนาคตไปเพราะยาเสพติด ซึ่งหมายถึง
เราดำเนินชีวิตอย่างประมาทและขาดสติ
ประเด็นที่สอง ปัญหาวิ่งชนเรา หมายถึง
บ่อยครั้งเราดำเนินชิวิตอย่างมีสติแล้ว แต่ปัญหา
ต่างๆมาหาเราเอง เมือปัญหาวิ่งมาหาเรา ควรทำอย่างไร คำตอบคือ มีสติ เมือมีปัญหา
อย่าตื่นตระหนก ตั้งสติและไตร่ตรองว่า ปัญหานั้นเกิดจากสาเหตุอะไร เมือทราบสาเหตุ
เราหาวิธีแก้ปัญหานั้นๆ อาจจะแก้ไขได้ช้าบ้าง เร็วบ้าง ควรใจเย็นไว้ บ่อยครั้ง ปัญหา
บางอย่างเราไม่สามารถแก้ได้ เราคิดซะว่า เราอยู่กับปัญหานั้นๆ ให้ได้ เช่น
กรณี ผู้ป่วยเป็นโรคร้ายระยะสุดท้าย แทนที่เราจะกลัว ให้เราเปลี่ยนความคิดว่า
เราอยุ่กับโรคร้ายได้อยางไร และ เวลาที่เหลืออยุ่ของเรานั้น เราจะทำอะไรบ้าง
ต่างๆมาหาเราเอง เมือปัญหาวิ่งมาหาเรา ควรทำอย่างไร คำตอบคือ มีสติ เมือมีปัญหา
อย่าตื่นตระหนก ตั้งสติและไตร่ตรองว่า ปัญหานั้นเกิดจากสาเหตุอะไร เมือทราบสาเหตุ
เราหาวิธีแก้ปัญหานั้นๆ อาจจะแก้ไขได้ช้าบ้าง เร็วบ้าง ควรใจเย็นไว้ บ่อยครั้ง ปัญหา
บางอย่างเราไม่สามารถแก้ได้ เราคิดซะว่า เราอยู่กับปัญหานั้นๆ ให้ได้ เช่น
กรณี ผู้ป่วยเป็นโรคร้ายระยะสุดท้าย แทนที่เราจะกลัว ให้เราเปลี่ยนความคิดว่า
เราอยุ่กับโรคร้ายได้อยางไร และ เวลาที่เหลืออยุ่ของเรานั้น เราจะทำอะไรบ้าง
ปัญหามีไว้แก้ ไมได้มีไว้กลุ้ม ปัญหามีไว้แก้ ไม่ใช่วิ่งหนีปัญหา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น